Mijn verhalen

Weer aan het werk

mei 24, 2016
Werkplek

Werkende mama

‘Doei, tot vanavond!’ roep ik mijn vriend na terwijl hij de deur uit loopt. Ik kijk om me heen. Tas staat klaar. Laptop zit er in. Koeltasje met kolfapparaat heb ik gepakt. Lunch staat op het aanrecht. Drie bekertjes ingevroren moedermelk voor Mick staan op tafel. Check, check, dubbel check. Ik trek Roos haar sokken en schoenen aan (sokken had ze al aan, maar die trekt ze over het algemeen na vijf minuten weer uit) en hijs haar in haar jas. Mick ligt in de box te spelen. Ik trek ook hem zijn jas aan en til hem op. Met Mick op mijn linker heup, mijn weekendtas met alle spullen over mijn rechter schouder en de hand van Roos in mijn rechter hand loop ik de deur uit. Ik speur de straat af op zoek naar mijn auto. Waarom vergeet ik toch altijd waar ik hem geparkeerd heb? We lopen een rondje om het blok en vinden hem bij de achterburen voor de deur. Ik gooi mijn tas achterin, zet Mick in de Maxi-Cosi en klik de gordels van Roos vast. Zij klimt tegenwoordig zelf in haar stoeltje. Ik kijk op de klok. Bijna half 9. Later dan ik had gepland. Ik haal diep adem voordat ik de motor start. Nog één blik over mijn schouder om te checken of de kinderen goed zitten en dan rijden we de straat uit.

Het is de dag waarop ik weer aan het werk ga. Ruim zeven maanden heb ik mogen ervaren hoe het is om thuisblijfmama te zijn. Vandaag begint het werkende leven weer. De overstap is behoorlijk groot. Op kantoor merk ik direct dat er heel veel veranderd is. Meer dan de helft van mijn team is gewisseld tijdens mijn afwezigheid. Ik zit op een andere plek (naast het raam, hoera!) en merk dat er ik in het gebouw heel veel nieuwe gezichten tegenkom. Inhoudelijk is mijn werk ook veranderd. Ik werk als social media adviseur en zoals jullie zullen begrijpen gaan de veranderingen op de vlak keihard. Ik moet dus eerst maar eens goed bijlezen. Gelukkig zie ik ook veel vertrouwde gezichten en word ik super hartelijk ontvangen. De omgeving voelt al snel als vanouds en ik merk dat ik het lekker vind om me hier vrij te bewegen.

Een ding waar ik minder blij van word is het kolven. Mick krijgt nog volledige borstvoeding en dus moet ik twee keer per dag kolven. Tot mijn teleurstelling kon ik de eerste dagen de officiële kolfruimte niet gebruiken en moest ik uitwijken naar het toilet. Volgens mij is er niemand die dit voor de lol doet. Gelukkig is dit probleem inmiddels opgelost en heb ik een eigen ruimte tot mijn beschikking. Nog steeds vind ik het een hoop gedoe, maar ik wil de borstvoeding nog niet opgeven, dus er zit niks anders op.

En dan moest ik natuurlijk ook de kindjes nog uit handen geven. Ze gaan naar het kinderdagverblijf. Gelukkig waren ze al wezen wennen en dat ging heel erg goed. Los van dat ik ze wel miste, maakte ik me over hen gelukkig geen zorgen. Dat is toch wel erg belangrijk om rustig te kunnen werken.

Inmiddels ben ik alweer drie weken aan het werk. Ik kon er rustig inkomen vanwege alle vrije dagen. Best wel lekker. Op het moment werk ik vier dagen per week. Ik merk dat het niet makkelijk is om hierin het juiste ritme te vinden. De nachten zijn kort, want Mick slaapt nog steeds niet door. ’s Morgens en ’s avonds zijn echt spitsuur en chaos. Meestal lukt het om rond half negen de kinderen in bed te hebben liggen en de vaat in de vaatwasser te hebben. Eigenlijk ben ik dan al gesloopt. Mijn vriend en ik drinken dan nog wat en vertrekken een uurtje later ook naar boven om te slapen. Het huishouden blijft tijdens mijn werkdagen echt liggen. Onmogelijk om daar nog wat aan te doen. Hoe ik dit er nog bij moet managen? Geen idee!

Tijd vrij maken om te schrijven voor Magic Mama is op het moment dus lastig. Straks, wanneer we ons ritme hebben gevonden en wanneer de nachten wat beter zijn, zal het vast beter gaan. Tot die tijd schrijf ik gewoon wanneer het wel uitkomt. Gelukkig is Magic Mama mijn hobby en hoef ik er niet van te leven. Dat geeft me de vrijheid om er mee te doen wat ik wil. Al zou ik er graag meer mee bezig zijn, puur omdat ik er ontzettend blij van wordt.

Waar ik heel benieuwd naar ben is hoe jullie je werk, je gezin, je blog, het huishouden en je sociale contacten met elkaar combineren. Ik vind dit een behoorlijk lastig vraagstuk. Misschien wil ik gewoon te veel, maar er is eigenlijk ook niks wat ik weg wil strepen (behalve het huishouden dan ;-)). Hebben jullie tips? Laat ze vooral achter in de comments!

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply