Verhalen van Magic Mama's

Vaarwel Vlinderkindje Daan (deel 2)

maart 27, 2016
Vlinderkindje Daan (3)

Vlinderkindje Daan (deel 2)

Afgelopen week konden jullie deel 1 lezen van het verhaal van Debbie en haar Vlinderkindje Daan. Heb je dit deel gemist? Klik dan hier om naar deel 1 van het verhaal te gaan.

Na de geboorte

Direct na zijn geboorte ging het eigenlijk best wel heel erg goed met Daan. De eerste week moest hij wel in het ziekenhuis in Utrecht blijven. Hij mocht toen nog niet vervoerd worden naar Groningen. Debbie en haar man mochten de eerste vier dagen bij hem blijven. Daarna waren zij geen patiënt meer en moesten zij dus het ziekenhuis verlaten. Dit kostte Debbie zoveel stress, dat zij er ziek van werd. Ze werd opnieuw opgenomen en kon daardoor bij Daan blijven. Een dag later werden Daan en Debbie overgeplaatst naar Groningen. Daan moest toen nog twee weken in het ziekenhuis blijven. Na twee weken werd hij ontslagen en mocht hij eindelijk mee naar huis.

Daan bleef onder controle staan van zowel het Martini ziekenhuis in Groningen als het UMCG. De eerste tijd dat Daan thuis was ging het goed met hem. Pas na een aantal maanden begon zijn gezondheid achteruit te gaan. Zijn hartje kon het werk niet goed aan, waardoor hij opnieuw drie weken in het ziekenhuis werd opgenomen. Hij spuugde veel en het drinken ging steeds minder goed. Hierdoor kreeg hij meer en meer voeding via een sonde. Deze sonde had hij al sinds zijn geboorte.

Plotseling afscheid

Na drie weken ziekenhuis mocht Daan weer mee naar huis. Toch waren ze niet klaar met de ziekenhuisbezoeken. Dit keer was Debbie aan de beurt. Zij moest geopereerd worden vanwege een hernia. Terwijl zij thuis werkte aan haar herstel merkte ze dat Daan niet zichzelf was. Hij huilde veel, terwijl hij dit eigenlijk nooit deed. Ze namen hem mee naar de kinderarts. Daan bleek spruw te hebben. Debbie en haar man kregen hiervoor medicijnen mee. De nacht verliep moeizaam. Daan bleef huilen en hield Debbie en haar man wakker. Voor het eerst sliep hij die nacht tussen hen in, in het grote bed. Debbie was uitgeput en had veel pijn na haar hernia operatie.

Ze was blij toen ze gebeld werd door een vriendin, terwijl ze met Daan op bed lag. Debbie werd rustig van het gesprek en Daan ook. Hij leek in slaap te zijn gevallen. Het telefoongesprek duurde niet langer dan 10 minuten. Nadat ze opgehangen had merkte Debbie dat ze Daan niet meer voelde bewegen. Een blinde paniek overviel haar. Samen met haar man belde ze 112. Haar man probeerde Daan te reanimeren aan de hand van de instructies die hij door de telefoon kreeg. Binnen de kortste keren stond hun huis vol met mensen, die Daan probeerden te helpen. Het mocht niet baten. Daan was overleden in de veilige armen van zijn moeder.

Verdoofd van verdriet

In de eerste week na het overlijden van Daan moest er ontzettend veel geregeld worden. Daan bleef die week bij Debbie en haar man thuis. Hierdoor konden zij op een mooie en fijne manier afscheid van hem nemen. Na het afscheid kwam de leegte. Dit was een ontzettend moeilijke periode voor Debbie. Overdag ging ze door en door en door, zodat ze niet thuis hoefde te zijn. ´s Nachts lag ze wakker. Debbie en haar man gingen beiden heel verschillend om met hun verdriet. Hierdoor konden ze moeilijk steun vinden bij elkaar. Ook hulp vanuit de omgeving was er eigenlijk niet. Ze stonden er, op een telefoontje zo nu en dan na, alleen voor.

Ondanks de moeilijke periode heeft Debbie geen moment spijt gehad van de keuzes die ze heeft gemaakt. Daan heeft hen voor het eerst papa en mama gemaakt en hij heeft hen laten zien wat onvoorwaardelijke liefde is. Dat gevoel is zo bijzonder en Debbie had het voor geen goud willen missen. Daan zal altijd hun eerste kindje blijven.

De toekomst

De grootste wens van Debbie en haar man is het krijgen van een broertje of zusje voor Daan. Ze zouden dolgraag een tweede kindje willen. Helaas gaat dit niet vanzelf. Debbie en haar man zijn het medische traject opnieuw ingegaan. Opnieuw is het traject zwaar. Debbie heeft kort geleden voor de tweede keer een miskraam gehad. Toch geven zij de moed niet op. Zij blijven de hoop houden dat hun vlinderkindje Daan op een dag een lief broertje of zusje zal krijgen.

Debbie heeft een eigen blog, genaamd Day Dreamer. Dit is een persoonlijke lifestyleblog met een rouwrandje. Een kijkje nemen op de blog van Debbie kan via deze link.

Wil jij ook jouw persoonlijke verhaal ook (anoniem) delen in de rubriek 'Verhalen van Magic Mama's'? Dat kan! Aanmelden kan via info@magic-mama.nl. Op deze pagina vind je meer informatie over het delen van jouw verhaal.

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply