Over mama zijn

Slapen met je kindje

maart 16, 2016
Slapen met je kindje

Slapen met je kindje

Zo gaat dat bij ons…

Vanmorgen zag ik de discussie over samenslapen met je kindje weer voorbij komen in het nieuws. Dit blijft altijd een onderwerp van discussie, want doe je het wel of doe je het niet? En is het echt zo gevaarlijk als ze zeggen? Ik las dat er zelfs veel ouders zijn, die erover liegen, omdat ze bang zijn voor de vooroordelen. Ik kan me dat wel voorstellen, want mensen hebben snel hun mening klaar. Ik zal jullie hierbij wel vertellen hoe het erbij ons thuis aan toe gaat.

Ik denk dat iedere moeder het wel met mij eens is dat er niks fijners bestaat dan lekker met je kindje knuffelen en slapen. Eigenlijk voelt het ook heel logisch om je kindje tijdens het slapen dichtbij je te houden. Zo ging het vroeger toch ook? Toch denk ik dat er wel wat veranderd is ten opzichte van vroeger. Vroeger sliepen we namelijk niet onder een dik wollen dekbed en met twee (of meer) grote kussens in bed. Persoonlijk geloof ik er niet echt in dat een moeder met haar moederinstinct op haar kindje zal gaan liggen tijdens het slapen, maar ik zie zeker wel de gevaren van verstikking onder het dekbed of in het kussen.

Om deze reden hebben wij er bij beide kindjes voor gekozen om een wiegje aan de zijkant van het bed, tegen het bed aan te zetten (co-sleeper). Beide kindjes hebben op deze manier de eerste drie maanden naast ons geslapen. Op deze manier lagen ze veilig in hun eigen bedje en kon ik ze toch aankijken en aanraken. Toch moet ook ik eerlijk toegeven dat ik wel eens per ongeluk samen met mijn baby in bed in slaap ben gevallen. Vooral de eerste weken zijn zo heftig. Elke twee á drie uur een voeding. Op een gegeven moment lukte het mij gewoon niet meer om wakker te blijven tijdens zo’n voeding en viel ik dus met de kleine aan de borst in slaap. Meestal schrok ik dan na een half uurtje wakker en legde ik ons kindje alsnog terug in bed.

Om gevaarlijke situaties te voorkomen klapte ik voor het voeden altijd het dekbed terug, zodat ons kindje hier niet onder kon komen te liggen. Ook zorgde ik ervoor dat er geen kussens in de buurt van ons kindje lagen.

Inmiddels zijn onze beide kinderen oud genoeg om op hun eigen slaapkamertje te slapen. Eigenlijk slapen we daarom nu nooit meer met de kinderen in bed. Onze jongste komt nog wel voor een voeding ’s nachts, maar inmiddels ben ik uitgerust genoeg om niet in slaap te vallen tijdens het voeden. Ik leg hem dus altijd netjes terug in zijn eigen bedje. Onze oudste dochter is overgegaan naar een groter bedje en kan dus zelf uit bed klimmen. Gelukkig slaapt ze ’s nachts als een roosje en komt ze meestal tussen 06.00 en 07.00 uur uit bed. Onze pogingen om haar dan nog even bij ons in bed te laten slapen mislukken steevast. “Hallo mama, hallo papa, kom uit! Bloodje eten!” is haar dagelijkse welkom, waarna ze de lamp aanklikt en de deken van ons aftrekt.

Hoe gaat het slapen er bij jullie thuis aan toe? Slapen jullie kindjes goed? Of juist niet? Slapen ze regelmatig bij jullie in bed of liggen ze op hun eigen kamer? Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen!