Mama Lifestyle

Peuterpuberteit

februari 13, 2016
Peuterpuberteit

Peuterpuberteit | Nee, mijn en ik ook!

Ik pak een tuitbeker uit de kast en schenk er melk in: “Kijk Roos, een beker melk.”
“Nee, geen melk” is het antwoord.
“Jawel, melk is lekker!” en ik zet de beker op tafel.
Roos begint te schreeuwen: “neeeeeeeee!!!”, vervolgens begint ze te huilen en klimt ze op haar stoel. Ze grijpt de tuitbeker vast en drukt hem tegen zich aan: “mijn beker, mijn!”.
“Oke, ja hij is van jou. Wat wil je op je brood? Kip?”
“Nee, geen kip!”
“Worst?”
“Nee, geen worst! Appelstroop!”
Ik smeer een boterham met appelstroop voor Roos en ze begint enthousiast te eten. Voor mezelf smeer ik een boterham met pindakaas en kom naast haar zitten.
“Ik ook pindakaas!!!” roept ze en ze duwt haar bord weg.
“Nee Roos, jij wilde appelstroop.”
“Neeeeeeheeeeee, ik oooooooook pindakaaaaaaaas!!” snikt ze en ze laat zich dramatisch van haar stoel op de grond glijden om moord en brand te schreeuwen, omdat ze toch echt ook pindakaas op haar brood wil. Ja, de peuterpuberteit is begonnen en dat merken we maar al te goed.

Nee, mijn en ik ook!

Eind januari is Roos 2 geworden. Het begin van de peuterpuberteit. Natuurlijk had ik hier wel verhalen over gehoord, maar hoe het echt zou zijn kon ik alleen maar raden. Inmiddels heb ik behoorlijk wat ervaring met haar moodswings. Haar humeur verandert de hele dag door van super vrolijk naar enorm boos of verdrietig. De boosheid en het verdriet kunnen ook heel plotseling weer over zijn. Net alsof er niks gebeurd is.

De antwoorden die ik de laatste tijd het meest krijg zijn “nee!”, “mijn!” en “ik ook!”. Het maakt niet uit wat ik haar vraag, eigenlijk is het antwoord standaard nee. Ook wanneer ze eigenlijk wel ja wil zeggen komt er vaak toch nog een nee uit. Of ze zegt “Neejjaaaa!”. Om dit een beetje te omzeilen vraag ik veel dingen maar niet. Vaak breng ik het dan als een mededeling: “we gaan een appel eten” in plaats van “wil je een appel eten?”. Of soms doe ik gewoon iets zonder er over te praten. Wanneer we aan tafel zitten te kleuren bijvoorbeeld zet ik gewoon een bakje appel voor haar neus en dan begint ze er vanzelf van te eten.

Ook “mijn” kan hele heftige reacties met zich meebrengen. Vaak zie ik deze reactie wat minder goed aankomen, want het kan zomaar plotseling naar boven komen, ook wanneer ze super vrolijk aan het spelen is. Mijn reactie is dat vaak zoiets als: “ja Roos, dit is inderdaad van jou, maar nu gaan we even ergens anders mee spelen” of “nee Roos, die is van mama. Jouw drinken staat op tafel”. Soms werkt dat, maar vaak ook helemaal niet. Over het algemeen laat ik haar dan maar even uitrazen. Na een tijdje wil ze dan wel een knuffel. Vaak benoem ik het dan nog wel even: “was je boos? Waarom was je boos? Dat is niet fijn he?”. Ik heb het gevoel dat ze zich daardoor wel gehoord en begrepen voelt.

Ook wil ze alles wat papa en mama ook hebben. Ook de dingen die haar kleine broertje mag wil zij ook. Zit hij bij mama op schoot? Dan wil zij ook. Gaan papa of mama naar boven, naar buiten, naar de wc? Dan wil zij ook. Het maakt eigenlijk niet uit wat het is, haar reactie is altijd “ik ook!”. Vaak bied ik haar het dan ook aan, maar dan blijkt dat ze het toch eigenlijk helemaal niet wil. Grappig vind ik dat.

Leuke dingen

Ik geef eerlijk toe dat ik de peuterpuberteit pittig vind. Vaak kan ik het goed hebben allemaal, maar wanneer ik moe ben of wanneer Mick ook huilerig is, heb ik het er wel moeilijk mee. Gelukkig is het ook een ontzettend leuke periode. Roos is opeens zo groot en wijs geworden. Ze kletst me de oren van het hoofd en de dingen die ze doet en zegt zijn zo ontzettend hilarisch. We liggen hier thuis constant in een deuk om haar. Ze is vol energie en vindt het geweldig om samen te spelen, te dansen, te zingen, te stoeien, te springen, etc. Het grootste deel van de dag hebben we dus ontzettend veel lol.

Het is zo mooi om te zien hoe ze echt een eigen persoonlijkheid krijgt en hoe ze zich gedraagt tussen andere kindjes. Ze weet ontzettend goed wat ze wil en wat ze niet wil. Het lijkt wel of ze elke dag weer nieuwe dingen bijleert. Wat gaat dat snel zeg!

Hoe hebben jullie de peuterpuberteit ervaren? Of misschien zitten jullie er ook midden in. Hoe gaat dat? Herkennen jullie je in bovenstaande omschrijving? Hoe gaan jullie om met de moeilijke momenten? En wat vinden jullie leuk aan deze periode? Laat je reactie achter in de comments! 😀

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply