Mijn verhalen

Het grote loslaten

april 21, 2016
Het grote loslaten

Het grote loslaten

Ik draai de sleutel om, doe de deur open en loop onze woonkamer in. De ontbijtspullen staan nog op de tafel, de vloer ligt bezaaid met speelgoed, maar er klinkt een oorverdovende stilte. Ik ben alleen thuis. Helemaal alleen. Dat betekent dus ook zonder kinderen. Ik vraag me af wanneer ik voor het laatst echt alleen thuis geweest ben. Misschien is dat inmiddels wel meer dan een half jaar geleden. Ik geloof niet dat ik alleen thuis ben geweest sinds Mick op 23 oktober 2015 werd geboren. Dat is nu zes maanden geleden. Het voelt een beetje onwennig. Ik vind het heerlijk hoor, een paar uurtjes voor mezelf, maar mijn ‘mama-radar’ staat duidelijk nog ook. Terwijl ik de ontbijttafel afruim heb ik steeds de neiging om te checken of de kinderen wel oké zijn en in het geluid van de stofzuiger meen ik een huilende baby te horen. Het is duidelijk dat ik nog even moet wennen aan het loslaten.

In mei ga ik weer aan het werk. Om goed voorbereid te zijn laten we Mick nu alvast wennen op de opvang. Het lijkt me niet handig om tijdens mijn eerste werkweek opgebeld te worden door de leidsters omdat Mick de fles niet wil pakken. Ik wil graag met een gerust hard aan de slag gaan, dus het is ideaal dat het kan op deze manier. Voor Roos hadden we nog een aantal extra dagen staan. Aangezien ze vanaf mei ook weer vier dagen in de week naar de opvang gaat maken we de komende twee weken gebruik van een extra dagje en gaat ze alvast twee dagen per week. Zo kan ze alvast een beetje in het ritme komen. Het gevolg is dus dat ik vandaag de ochtend voor mezelf heb.

Het uit handen geven van Mick viel me gelukkig mee. Het afgelopen half jaar heb ik hem nog nooit uit handen gegeven, dus het is toch best wel een dingetje. ‘Moest je huilen?’ vroeg mijn vriend. Dat hoefde ik niet. Daar ben ik toch net iets te nuchter voor denk. Daarbij leek Mick het prima naar zijn zin te hebben. Hij trakteerde de leidsters op een dikke smile, dus dat zit wel goed. Aan de andere kant heb ik ook wel weer zin om hem op te halen. Hopelijk is alles goed gegaan en heeft hij zijn flesje gedronken. Tot nu toe heb ik nog geen telefoon gehad, dus ik ga maar uit van het beste.

Wanneer hebben jullie je kindje voor het eerst uit handen gegeven? En hoe voelde dat? Maken jullie gebruik van kinderdagopvang? Vonden jullie het moeilijk om je kindje hier voor het eerst achter te laten?

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply