Ingestuurde blogartikelen

Kelly: ‘Wat mijn zoon mij leerde’

mei 15, 2016
Kelly Blom

Wat mijn zoon mij in zijn eerste levensjaar leerde.

Kelly is mama van een zoontje van één jaar. Daarnaast geeft zij ouderschapsondersteuning en educatie, onder andere door middel van het geven van workshops. Meer informatie over haar werk vind je hier: http://www.kellyblom.nl/. Kelly deelt met ons de wijze levenslessen die haar zoontje haar leerde tijdens zijn eerste levensjaar.

Eigenlijk begon het al voor de zwangerschap. We wilden heel graag een kindje. Na een prachtige bruiloft, veel gesprekken, mooie reizen en ruimte voor onze persoonlijke ontwikkeling waren we er klaar voor. Maar maanden gingen voorbij en er gebeurde niets. In het begin vond ik dat helemaal niet erg, we waren er ook niet echt mee bezig en ik genoot van elke maand waarin ik nog wel wijntjes drinken mocht. Maar na een jaar wachten werden we ongeduldig. Gelukkig werd het lange wachten beloond en werd ik zwanger. Het was alsof onze kleine spruit ons wilde vertellen: Heb geduld mama we hebben alle tijd!

Op een zonnige dag in Juni diende onze zoon zich totaal onverwachts aan. Nouja niet totaal onverwachts natuurlijk, er gingen 36 weken zwangerschap aan vooraf. Maar toch, dat hij al zo vroeg kwam was een grote verassing. Ik was totaal in shock! Mijn man pakte samen met de verloskundige een tas in voor het ziekenhuis en ik kon nog net de aantekeningen van de pufcursus mee grissen. Maar ik was totaal overrompeld. Het was alsof hij mij wilde vertellen: Prepare for the unexpected, vanaf nu is niets meer voorspelbaar.

De bevalling duurde lang, veel te lang. Voor mij was het voornamelijk een mentale uithoudingsproef. Ik richtte mijn focus net zo lang op mijn ademhaling totdat mijn geest niet meer aanwezig was in de bevalkamer. Ik bevond me in gedachten ergens in de zon in de bergen van Marokko. Ik plukte op dat moment de vruchten van mijn jarenlange meditatiebeoefening. Het was alsof hij mij een spiegel voor wilde houden: kijk eens hoe sterk je kan zijn mama, jij kan alles aan!

Toen kwam de borstvoeding. Tijdens een enorme warme, lange hittegolf. Meneertje wilde veel en vaak drinken. En op al die momenten dat hij aan de borst hing verveelde ik me dood. Ik kon geen kant op en was verplicht stil te zitten. En ik denk dat dat precies is wat hij mij wilde laten zien: Zit één keer in de drie uur maar gewoon even stil mama en doe even helemaal niks, het zal je goed doen.

Daarna besloot de kleine man alleen te gaan slapen tijdens een wandeling. En dus wandelden we veel, héél veel. Hij vond het heerlijk buiten. Door weer en wind sjokten we door de buurt en ik begon er ook van te genieten. Nog steeds gaan we elke dag naar buiten voor een wandeling, inmiddels niet meer om te slapen maar gewoon om te genieten. Hij leerde me hoe fijn het is om naar buiten te gaan, om je heen te kijken en hoe de routine van elke keer hetzelfde rondje lopen je gelukkig kan maken.

Maar de grootste les ervaar ik elke dag weer. Elke dag begint relaxed want baby’s hebben geen haast. Elke dag verloopt volgens dezelfde routine want dat vind hij fijn. Daardoor zijn de dagen simpel en voorspelbaar en daar gedij ik ook goed op. Bovenal verteld hij mij elke dag om het rustig aan te doen. Haast je niet, relax, we hebben alle tijd, volg mijn tempo maar mama dan komt het allemaal goed. Mijn motto is tegenwoordig Slow down (bedankt Douwe Bob!). En ik geniet er van, het voelt als een permanent vakantieritme waarin we alles op ons gemak doen, in een langzame tred met heel veel liefde en aandacht voor elkaar. Dankjewel lieve, prachtige zoon voor deze waardevolle lessen, dat er nog maar vele mogen volgen 😉

Wil jij ook een blog schrijven voor Magic Mama? Stuur jouw artikel dan in via info@magic-mama.nl. Alle informatie over het insturen van artikelen vind je hier.

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply