Verhalen van Magic Mama's

Zwanger met behulp van eiceldonatie

april 2, 2016
Zwanger door middel van eiceldonatie

Zwanger met behulp van eiceldonatie

Dat het krijgen van een kindje niet voor iedereen vanzelfsprekend is heeft Lieke aan den lijve moeten ondervinden. Toen zij en haar man merkten dat zwanger worden niet vanzelf ging volgden er verschillende onderzoeken. Hieruit bleek dat het krijgen van kinderen via de natuurlijke weg voor Lieke niet mogelijk was. Lieke en haar man besloten het traject van eiceldonatie in te gaan. Een kindje krijgen is een wonder en dit geldt zeker voor Lieke. Om deze reden deelt zij via Magic Mama haar bijzondere verhaal.

Kinderwens

Toen Lieke haar man leerde kennen was hij al vader van twee kinderen. Door in deze relatie te stappen werd Lieke dus automatisch stiefmoeder. Haar man had een moeilijke scheiding achter de rug en voor de kinderen was dit een zware periode. Des te specialer was het voor Lieke dat zij liefdevol werd opgenomen in het gezin en een hechte band met de kinderen kon opbouwen.

Toch begon bij Lieke in de loop der jaren haar eigen kinderwens te groeien. Ze wilde ervaren hoe het zou zijn om zwanger te zijn en een eigen kindje op de wereld te zetten. Ze wilde echt moeder zijn, in plaats van alleen stiefmoeder te zijn gedurende de weekenden. Omdat haar man zich na de scheiding had laten steriliseren was deze kinderwens niet zo vanzelfsprekend te vervullen. Na lang wikken en wegen hakten Lieke en haar man de knoop door. Ze zouden de sterilisatie ongedaan laten maken en gaan voor een kindje van hen twee samen. Zo gezegd, zo gedaan.

Diagnose Translocatie

Een jaar later had Lieke een aantal miskramen achter de rug en was er nog altijd geen blijvende zwangerschap. Lieke en haar man besloten naar het ziekenhuis te gaan voor verder onderzoek. Het antwoord op hun vraag kregen zij heel snel, maar dit was verre van het antwoord waarop zij gehoopt hadden. Lieke is namelijk drager van een translocatie. Kort gezegd betekent dit dat een zwangerschap voor haar via de natuurlijke weg praktisch uitgesloten is. Wanneer dit wel gebeurt zal dit vrijwel altijd uitmonden in een miskraam. Zet de zwangerschap toch door, dan is de kans op een kindje met een ernstige afwijking maar liefst 99%. Het slechte nieuws sloeg in als een bom. Lieke was ontzettend verdrietig na het horen van dit bericht. Artsen gaven hen slechts één mogelijkheid: IVF.

IVF traject

Lieke en haar man besloten deze kans met beide handen aan te grijpen en gingen het medische traject in. De start was ontzettend spannend. Gelukkig bleek Lieke goed te reageren op de hormonen en groeiden de eicellen voorspoedig. Niets leek een zwangerschap in de weg te staan. Toch volgden er maar liefst drie pogingen.

Bij de eerste poging bleken de eicellen te groot te zijn geworden en werd de poging afgebroken. Bij de tweede poging werden er dertien eicellen geschikt bevonden voor bevruchting. De bevruchting verliep goed, maar na verder onderzoek bleken alle embryo’s een ongebalanceerde translocatie te hebben (slecht nieuws dus). Ook deze poging werd afgebroken. Drie keer is scheepsrecht, dus deze keer verliep het volledige voortraject goed. Lieke werd naar de behandelkamer gereden en kreeg een verdovingsspuit. ‘Nu gaat het gebeuren!’ zeiden Lieke en haar man tegen elkaar. Het duurde erg lang voordat de arts terugkwam. Lieke begon zich zorgen te maken. Haar zorgen bleken terecht. Geen enkele embryo werd geschikt bevonden voor terugplaatsing. Lieke was kapot. Letterlijk en figuurlijk verdoofd. Verdoofd van verdriet, angst, woede en onmacht. Waarom moest juist haar dit overkomen? De artsen wilden verder gaan met het traject, maar Lieke kreeg het gevoel een experiment te zijn. Zij en haar man besloten te stoppen.

Naar Antwerpen

Via via hoorde Lieke dat men in België veel beter gespecialiseerd is in vruchtbaarheidsproblematiek. Ook schenen onze naaste buren duidelijkere taal te gebruiken: het kan wel of het kan niet. Deze duidelijkheid had Lieke nodig. Ze besloten voor een second opinion naar Antwerpen te gaan. De reis naar het ziekenhuis duurde lang. Dit was het uur van de waarheid. Er volgden een aantal onderzoeken. De uitslag volgde snel. In verband met de translocatie zou Lieke nooit zwanger kunnen raken van een kind met haar eigen eicellen. Een klap in haar gezicht. Een droom viel in duigen. Er bleven slechts twee mogelijkheden over: adoptie en eiceldonatie.

Eiceldonatie

Lieke besloot haar wens een half jaar te laten rusten. Even geen behandelingen. Na deze periode meldden zij zich bij een privékliniek in Nederland. Er volgden enkele gesprekken en uiteindelijk besloten Lieke en haar man voor eiceldonatie te gaan. Er werd gezocht naar een donor die over dezelfde uiterlijke kenmerken beschikte als Lieke. Op deze manier zou hun kindje zoveel mogelijk op zijn of haar ouders lijken.

Lieke worstelde wel met veel vragen en onzekerheden. Zou ze wel een goede band kunnen krijgen met haar kind? Zou het na de geboorte nog wel goed voelen? Gelukkig kregen zij hiervoor hulp van een psycholoog.

Zwanger

Er volgde opnieuw een IVF traject, alleen dit keer met eicellen van hun donor. Na de eerste terugplaatsing wachtten ze in spanning de uitslag af. Helaas werd Lieke ongesteld. Ook na de tweede poging kregen zij geen positieve zwangerschapstest in handen. De moed zonk hen in de schoenen. Voor de derde poging werd extra medicatie ingezet. Deze keer met succes. Eindelijke was Lieke dan toch echt zwanger. Ze waren door het dolle heen. Wat een wonder! De zwangerschap verliep voorspoedig en Lieke voelde zich alsof ze de hele wereld aan kon.

Mama

De bevalling begon eerder dan gepland, maar verliep gelukkig goed. Na slechts vier uur en twintig minuten werd hun kleine wondertje geboren. Nadat hun kindje onderzocht was kon ze het eindelijk in haar armen houden. Wat een overweldigend en heerlijk gevoel was dat! Na veertien dagen mochten ze het ziekenhuis verlaten en genieten van hun leven samen.

Het moederschap bevalt fantastisch. Zo goed zelfs dat Lieke graag een tweede kindje zou willen. Haar man heeft hier nog zijn twijfels over. De toekomst zal uitwijzen of dit nog gaat gebeuren. Voor nu genieten ze enorm van hun kindje. Ook al heeft dit kindje niet haar genen, de liefde die ze voor haar kindje voelt is er niet minder om. Misschien is de liefde, vanwege het lange en heftige traject zelfs nog wel sterker.

Vanwege privacy redenen is de naam Lieke niet haar echte naam.

Wil jij ook jouw persoonlijke verhaal ook (anoniem) delen in de rubriek 'Verhalen van Magic Mama's'? Dat kan! Aanmelden kan via info@magic-mama.nl. Op deze pagina vind je meer informatie over het delen van jouw verhaal.

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply