Mijn verhalen

De ochtend met twee kids

juni 21, 2017
Ochtendritueel met kinderen

In de tijd voordat ik moeder werd dacht ik eigenlijk helemaal niet na over hoe een dag uit het leven van een moeder eruit zou zien. Best logisch natuurlijk, want ik was bezig met hele andere dingen. Achterafgezien denk ik dat ik me er ook niks bij had kunnen voorstellen. Natuurlijk hoor je hier en daar wel verhalen en zie je hoe vrienden of familie omgaan met hun kids, maar toch. Je komt er pas echt achter zodra je zelf kinderen hebt.

Eén van die dingen waarvan ik écht geen idee had was de drukte in de ochtend, want hallelujah, wat kan dat heftig zijn! Wanneer ik ’s morgens om 09.00 uur op kantoor kom voelt het vaak alsof ik er al een halve dag op heb zitten. Op zich niet gek, aangezien we om 06.30 uur opstaan. Soms vraag ik me af hoe andere ouders dit doen. Ik hoef gelukkig maar 10 minuten naar mijn werk te fietsen. Ik zou niet weten hoe ik het zou moeten doen als ik ook nog een uur reistijd zou hebben ’s morgens! Hoe doen jullie dit? En hoe ziet jullie ochtend ritueel er überhaupt uit? Ik ben erg nieuwsgierig!

Dit is hoe het er bij ons aan toe gaat, best wel een geoliede machine, al zeg ik het zelf. Zoals gezegd, de wekker gaat bij ons om 06.30 uur. Ik probeer altijd direct uit bed te stappen, maar meestal kost me dit toch nog wel een kwartiertje. Nog steeds slaapt onze kleine man (nu 1,5 jaar) praktisch nog geen nacht door. Het is ook niet zo dat hij één keer per nacht wakker wordt. Vaak gebeurt dit rustig drie of vier keer per nacht. Overigens heeft dit onder andere te maken met een chronische oorontsteking die hij had, maar daarover vertel ik een andere keer nog wel. Fris en fruitig wakker worden zit er dus niet in. Uit bed stap ik direct onder de douche. Mijn vriend gaat dan naar beneden om zijn lunch te maken en te ontbijten. Meestal worden de kids op dat moment ook wakker en ontbijten ze met hem mee. Voor mij dus wel prettig, want ik heb dan even het rijk (de badkamer) even voor me alleen.

Vaak komt het precies zo uit dat ik mijn haar en make-up heb gedaan in de tijd dat zij ontbeten hebben. Als ik pech heb echter niet, dan maak ik het af met de kids in de badkamer (gezellig!). Op dat moment gaat vriend namelijk douchen en moet ik de kids gaan aankleden. Dat aankleden is nog niet zo makkelijk. Roos weet precies wat ze aan wil of eigenlijk precies wat ze niet aan wil. Meestal wil ze een prinsessenjurk aan. Tenzij ik aankom met een jurk, dan wil ze een korte broek. Tenzij het buiten 30 graden is, dan wil ze haar Frozen Onesie aan van fleece stof aan. Het moge duidelijk zijn dat het even wat tijd komt voordat we er uit zijn.

Volgende punt is dat Roos zichzelf tegenwoordig wil aankleden. Best wel handig op zich, mits het allemaal een beetje lukt. Meestal gaat het niet zo snel. Vooral wanneer ik de andere kant op kijk (of in de tussentijd haar broertje wil aankleden), dan ziet ze opeens een hele hoop interessant speelgoed. ‘Roos, je was je aan het aankleden!’. ‘Oh ja, haha oeps mama, vergeten!’. Kleine Mick heeft gelukkig nog niet zo’n sterke mening over zijn kleding. Hij heeft alleen elke ochtend een flink volle luier. Of gewoon een hele volle romper. Plus broek. Dat betekent dus toch maar weer even een badje vol laten lopen.

Uiteindelijk ga ik ,aangekleed en wel, met ze naar beneden om zelf te ontbijten. De kindjes drentelen dan een beetje om me heen (lees: hangen aan mijn rok, schreeuwen om een koekje, pakken elkaars speelgoed af en springen op de bank).

Even later zwaai ik de kids en papa uit, want hij zet ze af bij het kinderdagverblijf. Ik heb dan nog net even de tijd om wat puin te ruimen, de vaatwasser aan te zetten en het speelgoed in de kast te gooien. Dan op de fiets naar school en aaaaahhhh tijd om bij te komen met een kop koffie!

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply