Browsing Category

Mama Lifestyle

Nachtouders
Mama Lifestyle

Ja, ook ik ben nachtouder!

Ja, ook ik ben nachtouder!

Naast me hoor ik zacht gesmak. Ik zit direct rechtop in bed. Mick is wakker. Dat betekent dat hij binnen nu en enkele seconden zal gaan huilen. Of liever gezegd: zal gaan schreeuwen. Wanneer hij ’s nachts wakker wordt voor een voeding laat hij van zich horen en niet zo’n beetje ook. Op zich zou dat niet zo’n probleem zijn, maar in de kamer naast ons slaapt onze dochter van bijna twee. Ze slaapt eigenlijk overal doorheen, maar als ze haar broertje hoort huilen wordt ze wakker. Wel schattig, maar niet handig. Haar midden in de nacht weer in slaap krijgen is vaak knap lastig. Om dat te voorkomen zit ik bij het eerste geluidje dat Mick maakt dus direct rechtop in bed. Zo snel als ik kan haal ik hem uit zijn bedje en leg ik hem naast me neer, zodat ik hem kan voeden. Gelukkig valt Mick ’s nachts altijd gemakkelijk weer in slaap. Een paar klopjes op zijn schouder voor een boertje en ik kan hem terugleggen. Een paar minuten later is hij vertrokken. Zo ging het echter niet vanaf zijn geboorte.

De eerste weken vond ik de nachtvoedingen een stuk zwaarder. Per voeding was ik dan ook veel langer bezig. Meestal dronk Mick eerst een minuut of 10 á 15. Tijdens het drinken viel hij meestal in slaap, terwijl hij nog niet helemaal verzadigd was. Om hem wakker te maken ging ik zijn luier verschonen. De eerste periode deed mijn vriend dat, maar als snel heb ik dat overgenomen. Hij moest weer aan het werk en bovendien ging het me allemaal te langzaam. Daarna dronk Mick weer een minuut of 10 á 15 verder. Vanaf dat moment werd het ingewikkeld. Mick had vreselijk last van darmkrampjes. Vanwege de antibiotica die hij had gehad was het erger dan dat het normaal gesproken zou zijn geweest. Ik probeerde van alles om hem gelukkig te maken. Op zijn ruggetje kloppen, met hem rondwandelen, etc. Het kon rustig een uur duren voordat hij rustig in bed lag en ging slapen. Een uur later werd hij dan weer wakker voor de volgende voeding. Heftig was dat!

Het is misschien wel de vraag die mij het vaakst gesteld is sinds de geboorte van Mick: “Slaapt hij al door?”. Mijn antwoord na 1 week? “Nee.” Mijn antwoord na 6 weken? “Nee.” Mijn antwoord na 12 weken? “Nee, het komt zelfs niet in de richting!” De eerste 6 weken wilde hij ’s nachts elke 2 uur drinken. Soms had ik geluk en zat er 3 uur tussen een voeding, maar meer absoluut niet. Daarna begon het iets beter te gaan. Een tijdje zat er structureel 4 uur tussen elke voeding en we hebben zelfs 2 nachten gehad waarin er 8 uur tussen een voeding zat. Wat was dat genieten! Inmiddels zijn we weer terug bij af. De laatste dagen komt hij gewoon elke 3 uur voor een voeding.

Wat ik er aan doe om het te veranderen? Niks eigenlijk. Ik vertrouw er op dat het vanzelf goed zal komen. ’s Avonds tussen 7 en 8 krijgt hij zijn laatste voeding en ergens tussen 8 en 9 ligt hij te slapen. Jammer genoeg gaat hij niet uit zichzelf slapen. Ik moet hem echt wakker in bed leggen. Een beetje zielig vind ik dat wel. Hij is dat nog zo wakker en ligt met grote ogen om zich heen te kijken. Hij hoeft niet te huilen gelukkig en als je naar hem kijkt trakteert hij je op een grote lach. Het liefst blijf ik dan nog lekker met hem knuffelen, maar ik denk dat het beter is om hem nu alvast een goed dag en nacht ritme aan te wennen. Bovendien is het ook wel lekker om ’s avonds nog een paar uurtjes voor mezelf te hebben.

Gelukkig hoef ik voorlopig nog niet aan het werk. Dat maakt de slapeloze nachten wat makkelijker vol te houden, al verlang ik wel ontzettend naar een goede nacht slaap. Ik ben wel erg benieuwd of jullie succesvolle methodes hebben gehanteerd om jullie kindje door te laten slapen. Houden jullie je aan strakke schema’s? Of laten jullie het, net als ik, op zijn beloop?