Mijn verhalen

Buikgriep maal vier

juni 8, 2016
Buikgriep

Allemaal ziekjes.

Misschien hebben jullie er al iets over voorbij zien komen via social media, maar hierbij ook op de blog even een update. Anderhalve week geleden werd Roos ziek, de griep en vervolgens kregen wij allemaal één voor één een stevig buikgriep virus te pakken. Wat een ellende zeg!

Het begon vrijdag de 27e al. Ik werd op het werk gebeld door de kinderopvang. Altijd even een schrikmomentje wanneer ik telefoon van hen krijg. Je weet maar nooit wat er aan de hand is. Ze wisten het daar ook niet, maar Roos was huilerig en had wat verhoging. Ik ben haar dus maar gaan halen. Zaterdag leek alles redelijk oke. Misschien kwam dat ook omdat opa en oma er waren. Dat zorgt natuurlijk altijd voor extra plezier!

Zondag had ze toch weer koorts en begon ook Mick over te geven. Zo zielig, zo’n kleintje die niks binnen houdt! In de nacht van zondag op maandag stond Roos om 02.00 uur aan ons bed. Ze was gloeiend heet en had 40 graden koorts. De rest van de nacht dus maar bij papa en mama in bed. Mick hield nog steeds niks binnen, maar gelukkig sliep hij wel aardig door.

Maandag zaten we dus met twee zielige, zieke kindjes. Mijn vriend en ik moesten allebei werken. Lastig! We spraken af dat ik de ochtend thuis zou blijven en hij de middag. Op deze manier konden we toch allebei wat uurtjes naar kantoor en de belangrijkste zaken afhandelen.

Helaas was er dinsdag geen verandering. Roos begon wel wat op te knappen, maar Mick verre van. Hij hield niks binnen en lag als een zielig hoopje ellende bij papa en mama op schoot. We begonnen ons toch wel ongerust te maken, want wat als hij zou uitdrogen? Plasluiers had hij eigenlijk niet. Toch maar even langs de huisarts dus. Geen acute reden tot zorgen. Wel kregen we ORS mee voor hem en moesten we hem zoveel en zo vaak mogelijk laten drinken. Als was het maar met een theelepeltje wat naar binnen laten druppelen.

Woensdag was mijn vrije dag. Roos voelde zich duidelijk een stuk beter. Mick nog niet, maar hij hoefde niet meer over te geven. Wel had hij diarree en alles wat er in ging kwam er binnen een half uur weer uit. Donderdag kon Roos weer naar de opvang, maar Mick was nog steeds ziekjes. In de loop van de dag kreeg mijn vriend het ook te pakken. Er is ook bijna geen ontkomen aan, met twee zieke kindjes in huis.

Vrijdag waren papa en Mick dus samen ziek thuis. Toch knapten ze beiden aardig snel op. Gelukkig maar! Het weekend was iedereen best wel fit en konden we zelfs lekker van het zonnetje genieten. Vlak achter ons ligt een speeltuintje met een spetterbadje. Ideaal met dit mooie weer. Roos kon lekker spetteren en wij lagen heerlijk in het gras. Even leek het erop dat ik de dans zou ontspringen!

Helaas, helaas, het was ook te mooi om waar te zijn. Zondagavond begon ik me al een beetje misselijk te voelen. Ik zat toen nog in de ontkenningsfase. Maandag dus maar gewoon aan het werk. Tijdens de lunch alleen een soepje. Ik begon me steeds misselijker te voelen. Nu besefte ik me wel dat dit niet goed zou gaan. Zo snel mogelijk naar huis dus.

De hele avond en nacht kon ik niks binnen houden. Wat een ellende. Dinsdagochtend voelde ik me zo slecht. Ik had natuurlijk enorm veel vocht verloren en kreeg daardoor een soort van zweet- en trilaanval. Een glaasje ORS en wat stukjes appel hielpen en langzaam kwam ik weer een beetje op aarde. De rest van de dag was ik vooral heel slap en dorstig.

Inmiddels voel ik me weer redelijk oke. Waar ik wel enorm van baal is dat de borstvoeding flink is teruggelopen. Precies de reden waarom ik destijds bij Roos moest stoppen met de borstvoeding. De afgelopen twee dagen heb ik Mick bijna elk uur laten drinken in de hoop dat het weer op gang zou komen. Ben benieuwd of dat nog gaat lukken. We zullen zien. Voor nu ben ik in ieder geval blij dat iedereen weer vrolijk en gezond is, want dat is uiteindelijk het aller belangrijkst!

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply