Ingestuurde blogartikelen

Alleenstaande vader

maart 13, 2016
Alleenstaande vader

De uitdagingen van een alleenstaande vader

Ik heb mijn vriend kunnen strikken om ook eens te bloggen voor Magic Mama. Hierbij zijn allereerste bijdrage!

Het valt niet om een alleenstaande vader te zijn. Dit klinkt in eerste instantie droeviger dan het daadwerkelijk is, aangezien ik nog steeds gelukkig samen ben met de moeder van mijn kinderen.

Wat ik ermee bedoel is dat ik de enige persoon ben binnen mijn vriendengroep die kinderen heeft. De meeste van mijn vrienden leven nog steeds van dag tot dag en plukken elke dag de “vruchten” van apps als Tinder en Happen. Toen ik acht jaar geleden nog vrijgezel was ging men naar de kroeg of club om met vrouwen in aanraking te komen. Heel erg ouderwets tegenwoordig. Maar goed ik dwaal af…….

Wat ik eigenlijk kwijt wil is dat het regelmatig bijzonder lastig is om een drukke baan te hebben, een leuke vader voor mijn kids te zijn, af en toe aandacht voor mijn vriendin te hebben en ook nog een soort van aansluiting te vinden bij mijn vrienden. Op de leeftijd van 32 jaar voel ik me nu al regelmatig een oude suffe burger trut, omdat ik altijd veel vroeger afhaak en regelmatig helemaal niet mee ga. Het is overigens niet zo dat ik het niet meer kan bijhouden of dat ik niet snap hoe vrijgezelle mensen de bloementjes buiten zetten, maar het is meer de dag erna die mij de das om de doet.

De gedachte dat, wanneer je om vier of vijf uur ’s ochtends na wanhopig zoeken naar je huissleutels en tollend in je bed te zijn beland, je na twee of misschien vier uur slaap (indien mijn vriendin me matst) weer paraat moet staan voor je kids. Uiteraard doe ik het niet alleen voor de kids maar vind ik het zelf ook leuk om de spaarzame tijd die ik met ze samen heb (het weekend) enigszins bij positieven met ze door te brengen. Het is dan ook te confronterend dat je dochter van 2 jaar sneller in staat is die ooo zo simpele puzzel in elkaar te leggen dan dat ik dat zelf ben.

Om deze reden haak ik dus altijd vroeg af, vaak niet vroeg genoeg en voel ik me soms wel eens slachtoffer van de gelukkige situatie waar ik me in bevind en waar veel personen mij om benijden. Uiteindelijk is dat altijd van hele korte duur, want het eerder naar huis gaan of thuis blijven is soms lastig, maar het is het zeker dubbel en dwars waard. Ik weet dat het mega cliché klinkt, maar ik zeg dit niet alleen omdat ik weet dat m’n vriendin het leest (om deze reden schrijf ik wel iets genuanceerder want ik wil nog wel een gezellig weekend).

Gelukkig is er licht aan het einde van de tunnel met betrekking tot mijn alleenstaande vaderschap. Een van mijn vrienden heeft het gepresteerd om 7 maanden geleden zijn vriendin zwanger te maken en over ongeveer 2 maanden bevalt zijn vriendin van een zoontje. Er zit dan ongeveer 6 maanden tussen Mick en de nieuwkomer, dus dat wordt vast dolle pret. Wat misschien nog wel belangrijker is, is dat ik dan een lotgenoot heb, want gedeelde smart is halve smart zullen we maar zeggen. Een aardige bijkomstigheid is dat er dan nog iemand is die op zondagmiddag er niet compleet vanaf ligt naar aanleiding van de nacht ervoor en kan dan dus gezellig bij ons gezin aanschuiven op zondagmiddag in het Amsterdamse bos.

Wel zijn al mijn vrienden dol op mijn kinderen, dus ik heb nog hoop dat er in de toekomst stapje voor stapje meer zullen volgen al is de kans groot dat mijn kinderen dan inmiddels al het huis uit zijn, papa weer rustig zijn kater kan uitslapen en zij het alleenstaande vaderschap mogen ervaren…….

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply